فضای این حرم قدس غرق توحید است

نفس کشیدن دراین فضا صفادارد

تفاوتی نکند جای جای این گلزار

رواق ومسجدوصحن وسرا صفادارد

زلال زمزم اشک مجاور و زائر

به شوروحال رضا یا رضا صفا دارد

دراین حریم دل زائران حضرت او

میان خلوت واشک ودعا صفا دارد

هزار عقده زدل باز می شوداین جا

زبس که این حرم باصفا صفا دارد

حریم اوست حرمخانۀ خداوندی

چنان که دیدن عرش علا صفا دارد

زتشنگان حریمش بپُرس می گویند

چقدر دیدن آب بقا صفا دارد

اگرچه گنبد فیروزه فام اوزیباست

نظر به گنبد زرد طلا صفا دارد

غباردرگه این آستان شفاخیز است

بهار رحمت دارالشفا صفادارد

جبین گذار دمی برسر قدمگاهش

ببین که دیدن آن جای پا صفا دارد

هنوز مکتب علم وفضیلت وتقوا

زنور عالم آل عبا صفادارد

گرفته شوکت وفّر ازولایتش دل ها

اگر که خانۀ دل های ما صفادارد

دمی که او به شفاعت به حشربرخیزد

خدا گواست که یوم الجزا صفا دارد

شکوفه بارشده طبعم از توّلایش

مگو که شعر «وفائی»چرا صفادارد