بهر نثار مقدم تو گُل دميده است (سید هاشم وفایی)
آن که صداي آمدنت راشنيده است
باصدهزاراميد ،بسويت پريده است
در ازدحام اين همه عاشق حريم تو
زيباترين تجلي عشق و عقيده است
وقتي شميم ناب تو آمد سروش گفت
امشب نسيم رحمت يزدان وزيده است
ياايهالرئوف ،به يمن قدوم توست
اين خوان رحمتي كه خداوند چيده است
ماه فلك ،چو مهر، اگر مات نور توست
صدكهكشان نور دراين روضه ديده است
درساحت عبور توازچشمان زائران
بهر نثار مقدم تو گُل دميده است
اي ميزبان عالم وآدم، كه روزگار
مهمان نوازتر زتو هرگز نديده است
مدهوش سر زخاك برآرد به رستخيز
لب تشنه اي كه جرعه زجامت چشيده است
غرق عنايتند همه درحريم تو
فرقي نمي كند زكجا كس رسيده است
دارم اميد آنكه معطر شود زتو
اشكي كه با اميد به خاكت چكيده است
تنها اميد اين دل بي دست و پا توئي
وقتي كه از تمامي عالم بريده است
فصل ولادت تو«وفائي»به اشك شوق
برعرض تهنيت به حضورت رسيده است
+ نوشته شده در ساعت توسط حامد ثنايي
|
....هر كس كه چو من ريزه خور خوان رضا شد، سوي دگران ديده ي اكرام ندارد..